۲۹ژوئیه ۲۰۲۵- یک مطالعه ی جدید که در مجله Frontiers in Endocrinology منتشر شده است، اهمیت پیش‌آگهی نسبت فیبرینوژن به آلبومین (FAR) را در بیماران مبتلا به بیماری قلبی-عروقی آترواسکلروتیک(ASCVD) و دیابت نشان داد. محققان به رهبری هایشو یو از بیمارستان جیشویتان دانشگاه پزشکی پایتخت در پکن بررسی کردند که آیاFAR می تواند به عنوان یک پیش بینی کننده مستقل مرگ و میر بلند مدت در این جمعیت پرخطر عمل کند.FAR به عنوان شاخصی از التهاب سیستمیک، قبلاً در شرایطی مانند نارسایی قلبی و برخی سرطان ها ارزش پیش بینی کنندگی داشته، اما ارتباط آن باASCVD و دیابت تاکنون به طور کامل بررسی نشده بود.
این پژوهش با استفاده از داده های بررسی ملی سلامت و تغذیه ایالات متحده (NHANES) بین سال های ۱۹۹۹تا ۲۰۰۲، اطلاعات ۸۲۱ فرد بزرگسال مبتلا بهASCVD را تحلیل کرد و داده های مرگ و میر آن ها را تا پایان دسامبر ۲۰۱۹ پیگیری نمود. شرکت کنندگان بر اساس سطحFAR به دو گروه با FAR بالا و FAR پایین تقسیم شدند.
نتایج نشان داد که در میان بیماران ASCVD مبتلا به دیابت، افرادی که FAR بالاتری داشتند، تقریباً دو برابر بیشتر در معرض خطر مرگ ناشی از همه علل قرار گرفتند (نسبت خطر: ۱.۹۰). در کل جمعیت ASCVD،FAR بالا با افزایش ۵۵ درصدی خطر مرگ همراه بود. همچنین، تعامل معناداری بین وضعیت دیابت و سطحFAR مشاهده شد که نشان می دهد ترکیب التهاب بالا و دیابت ممکن است وضعیت بقاء را وخیم تر کند.
یافته های این مطالعه FAR را به عنوان یک نشانگر نویدبخش برای بهبود راهبردهای طبقه بندی خطر در بیماران ASCVD، به ویژه در افرادی که همزمان به دیابت نیز مبتلا هستند، مطرح می کند. پژوهشگران با وجود این نتایج، به محدودیت هایی از جمله استفاده از مقادیر پایهFAR بدون بررسی تغییرات پویا در طول زمان، تمرکز صرف بر جمعیت آمریکایی، و محدودیت حجم نمونه برای تحلیل های گروهی بر اساس سن و جنسیت اشاره کردند. آن ها همچنین خواستار مطالعات گسترده تری برای روشن سازی سازوکارهای زیستی مرتبط باFAR و نتایج نامطلوب شدند.
نویسندگان در پایان نتیجه گیری کردند که « FAR بالا به عنوان یک عامل خطر مستقل برای مرگ و میر بلند مدت در بیماران ASCVD مبتلا به دیابت ظاهر شده است، و ترکیب ارزیابی FAR با وضعیت دیابت می تواند در پیش آگهی و تصمیم گیری های بالینی برای این جمعیت آسیب پذیر سودمند باشد».